Met deze woorden begint het predikantsprofiel. Dat de predikant overstroomt van liefde voor God en zijn Woord moet (aldus het predikantsprofiel) zichtbaar zijn en meetbaar. Over hoe dit te zien is en gemeten kan worden, laat ik nu maar even rusten. Het gaat mij om wat hiervóór gebeurt. Hoe zorg je als verkondiger van het Woord, dat je zelf vervuld bent? Hoe vul je jezelf?
Ieder die zegt dat dit eerst en vooral begint bij God en zijn Woord, heeft helemaal gelijk. Ds. Ron van der Spoel schrijft hierover in zijn onlangs verschenen boekje Hoed mijn schapen :
“De geloofwaardigheid van de woorden van de pastor hangt af van het leven van de pastor. De gemeente let op hoe haar pastor, die haar telkens onderwijst in het leven met Jezus, dat zelf in de praktijk brengt.” (pag. 22)
Dit is een open deur en tegelijk ook zo’n gemeenplaats. Iedere volgeling van Jezus kent in zijn of haar leven van die momenten dat de hemel van koper lijkt en geen gebed en doorheen komt. Tenzij predikanten werkelijk van een ander soort zijn, hebben ook zij hier mee om te gaan. Kennen ook zij die momenten. De Bijbel spreekt tenminste wel over verschillende van Godsmannen die het even niet meer wisten (Elisa) of het wel wisten maar er niet naar handelden (Jona).
En toch, het predikantsprofiel stelt terecht dat de predikant vervuld is van liefde voor God en voor zijn Woord. Daarmee zegt ze niets nieuws, het is een Bijbelse waarheid, die voor alle navolgers van Christus geldt. Voor brengers van het Woord is dit in het bijzonder zeer essentieel. Het is de basis van hun bediening.
In een meditatie over Psalm 119 spreekt Luther over de drie pijlers onder het geestelijk leven: gebed, meditatie en aanvechting. Maar wat doe je als juist deze pijlers wankelen? Juist dan heb je als predikant toch ook de verantwoordelijkheid om ‘aan de bel’ te trekken: op z’n minst bij jezelf. Dat ben je aan je stand verplicht.
De vervulling van liefde voor God en zijn Woord is niet iets dat maakbaar is. Jezus geeft wel richting: ‘Het water dat ik geef, zal in hem een bron worden van waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft.’ (Joh. 4, 14) Als je merkt dat je bron uitdroogt, kom dan in beweging. Volhard in gebed en meditatie. Verwacht zoals wachters uitkijken naar de morgen. Dit is een grondhouding die ons door deze periode kan heenleiden.
Heb je ook al eens over iets anders nagedacht? Een predikantenretraite van New Wine? Een conferentie? Of wat denk je hiervan: we laten de muzikanten komen, zoals Elisa. (2 Kon. 3, 15) Dat laatste zou een vernieuwend onderdeel van de Permanente Educatie voor predikanten kunnen zijn. Akkoord?
Loading ...
verzenden...